Działalność wydawnicza Pierwsze pozycje, które ukazały się w Lublinie w 1944 r., miały formę broszur i były sygnowane przez Wydawnictwo Związku Literatów. W późniejszym okresie przestano je uwzględniać w statystykach oficyny jako pozycje książkowe. Za pierwsze publikacje „Czytelnika” uznawane są: wydany w lutym 1945 r. stenogram z procesu sądowego kierownictwa obozu koncentracyjnego na Majdanku, wkrótce potem teka dokumentacyjno-graficzna Majdanek oraz broszura Zmierzch Londynu Stefana Litauera, poświęcona zachodniej emigracji. Pierwsze książki „Czytelnik” wydawał w Krakowie od połowy 1945 roku. Początkowo oficyna wydawała podręczniki i masowe niedrogie wydania klasyki. W 1945 r. spośród wydawanych pozycji podręczniki stanowiły 55% tytułów, literatura piękna 25%, przy czym była to głównie poezja i książki dla dzieci, literatura społeczno-polityczna 15%, książki 2% oraz 3% inne publikacje. Udział literatury pięknej wzrósł w 1946 r. do 62%, a w 1947 r. do 63%. Więcej wydawano także książek naukowych i popularnonaukowych (12% i 10% odpowiednio). W 1945 r. książki uzyskiwały średnie nakłady około 24 tys. egzemplarzy, przy czym pozycje o charakterze podręczników kilkakrotnie wyższe, bo 100–275 tys. egzemplarzy. Były to np.