Podgatunek ze Sri Lanki ma dużą głowę w stosunku do ciała, bardziej powszechna jest różowa pigmentacja skóry, a większość osobników jest pozbawiona ciosów, natomiast słonie z Sumatry są mniejsze niż inne podgatunki (z wyjątkiem słoni z Borneo) i mają 20 żeber (u pozostałych podgatunków jest ich 19).
Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World rozpoznają trzy podgatunki. Podstawowe dane taksonomiczne podgatunków (oprócz nominatywnego) przedstawia poniższa tabelka:
Podgatunek Oryginalna nazwa Autor i rok opisu Miejsce typoweE. m. indicusElephas indicusG. Cuvier, 1797Według oryginalnego opisu „Indie” (); Deraniyagala (1955) sugeruje że był to okaz z Cejlonu, ale analiza opisu Cuviera tego nie potwierdza.E. m. sumatranusElephas sumatranusTemminck, 1847Sumatra.
Etymologia Elephas: elephas, ελεφαντος elephantos ‘słoń’. maximus: ‘największy’, forma wyższa od magnus ‘wielki’. indicus: łac. Indicus ‘indyjski’, od India ‘Indie’. sumatranus: Sumatra.