Południowa i zachodnia granica gromady opiera się o koryto Sanu. Bieliny stanowią wieś wielodrożną o nieregularnej choć zwartej zabudowie. Tu krzyżują się drogi z północy (Ulanów – Krzeszów) oraz z zachodu na wschód (Kopki – Bukowina). Przez miejscowość przebiega żółty szlak turystyczny z Sandomierza do Leżajska.
Powstanie osady i jej nazwy Powstanie osady o nazwie Bieliny związane było z położeniem jej nad ważną arterią rzeczną – Sanem. Zalążkiem osady stała się przystań, która nosiła nazwę „Targowisko”, znajdująca się u zbiegu dwóch rzek – Sanu i jego dopływu Tanwi. W miarę pozyskiwania nowych terenów pod osadnictwo z przyległej Puszczy Sandomierskiej, rozwinął się spław na Sanie. „Targowisko” rozrosło się w stację dla statków rzecznych. Według Długosza osada została nazwana „Szan przewosz”, co oznacza przewóz na Sanie. Zarówno „Targowisko” jak i „Szan przewosz”, znajdowały się na terenie dzisiejszych Bielin. Z biegiem czasu rozwinęła się w tym miejscu budowa statków rzecznych a następnie wymiana towarów. Równolegle z rozwojem przemysłu żeglarskiego powstawało flisactwo. Było to dodatkowe zajęcie mieszkańców osady. Badania nad archeologicznymi wykopaliskami dostarczyły wielu dowodów świadczących o wczesnym osadnictwie na tym terenie. Odnaleziono np. groby z urnami.