1 maja 1874 miejscowość stała się siedzibą gminy Brożec w powiecie prudnickim, rejencji opolskiej. W 1890 Brożec miał 738 mieszkańców. W 1910 wzniesiono nowy budynek szkoły. Według spisu ludności z 1 grudnia 1910, na 777 mieszkańców Brożca 16 posługiwało się językiem niemieckim, a 761 językiem polskim. W 1920 w Brożcu powstał pomnik upamiętniający mieszkańców wsi, którzy zginęli podczas I wojny światowej (rozbudowany w 1991 o tablice z nazwiskami poległych w II wojnie światowej). W 1921 w zasięgu plebiscytu na Górnym Śląsku znalazła się tylko część powiatu prudnickiego. Brożec znalazł się po stronie wschodniej, w obszarze objętym plebiscytem. Do głosowania uprawnione były w Brożcu 572 osoby, z czego 428, ok. 74,8%, stanowili mieszkańcy (w tym 425, ok. 74,3% całości, mieszkańcy urodzeni w miejscowości). Oddano 563 głosy (ok. 98,4% uprawnionych), w tym 562 (ok. 99,8%) ważne; za Niemcami głosowały 533 osoby (ok. 94,8%), a za Polską 29 osób (ok. 5,1%). mały|Pomnik poległych w I i II wojnie światowej W okresie międzywojennym nastąpił we wsi rozwój rolnictwa i rzemiosła. Jej mieszkańcy specjalizowali się m.in. kowalstwem, ślusarstwem, stolarstwem, kołodziejstwem, krawiectwem, szewstwem i malarstwem.