Historia W roku 1588 król Zygmunt III Waza darował Bukowinę hetmanowi i kanclerzowi wielkiemu koronnemu, Janowi Zamoyskiemu, w nagrodę za wspieranie w czasie elekcji i zwycięstwo pod Byczyną. Po utworzeniu Akademii Zamojskiej, w roku 1600 hetman „(…) wieś Bukowinę ze wszystkimi jej pożytkami i przynależnościami” nadał jako uposażenie profesorom uczelni. Bukowina stała się także miejscem wypoczynku (letniskiem) profesorów Akademii Zamojskiej. Z pobytami we wsi profesorów wiąże się powstanie najcenniejszego w okolicy zabytku, w Bukowinie II znajduje się drewniany kościół pw. Ofiarowania Najświętszej Maryi Panny. W 1637 r. staraniem profesorów Akademii Zamojskiej zbudowano w Bukowinie skromną kapliczkę. W latach 1674–1675 ks. Andrzej Abrek, profesor Akademii, zbudował nową kaplicę, do której dobudowano zakrystię i kruchtę, przekształcając w obecny kościół filialny pw. Ofiarowania Najświętszej Maryi Panny. Bukowinianie czczą także Matkę Boską Anielską, której obraz znajduje się w ołtarzu bocznym.