Polscy partyzanci zabili 10 cywilnych Ukraińców i spalili posterunek policji, którego załoga zbiegła ze wsi krótko po ataku. Posterunek policji przeniesiony po tym wydarzeniu do Biszczy, zaś Ukraińcy uciekli ze wsi do innych miejscowościM. Zajączkowski, Ukraińskie podziemie na Lubelszczyźnie w okresie okupacji niemieckiej 1939-1944, Instytut Pamięci Narodowej, Instytut Studiów Politycznych PAN, Lublin-Warszawa 2015, s. 252-253..
W latach 1954–1959 wieś należała i była siedzibą władz gromady Bukowina, po jej zniesieniu w gromadzie Biszcza. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zamojskiego.
W Bukowinie II znajduje się Dom Weselny z m.in. remizą strażacką oraz szkoła podstawowa.
Gęstość zaludnienia w Bukowinie jest niewielka z uwagi na przeprowadzoną w 1935 roku komasację. Scalenie gruntów sprawiło, że wieś ma charakterystyczny układ osiedleńczy – tzw. kolonie. Większą część powierzchni wsi zajmują pola uprawne, a poza tym łąki i lasy. Mieszkańcy trudnią się głównie rolnictwem.