Wariant K bardzo podobny do oryginalnego wariantu K. IALA rozesłało 3000 ankiet do osób w różnych krajach w celach informacyjnych. Odpowiedzi na ankietę nie były traktowane jak głosy. Ankieta ujawniła tendencję do wariantów naturalistycznych P i M. Wariant K, najbardziej schematyczny, został odrzucony przez ankietowanych. Wariant C, umiarkowanie schematyczny otrzymał mniej głosów niż warianty P i M. Ankieta również ujawniła różnice pomiędzy narodowościami. Anglosasi i narody nieromańskie wolały wariant P, którego autorem był głównie Gode, Niemiec z pochodzenia i Amerykanin z wyboru. Francuzi preferowali wariant M stworzony i proponowany przez Martineta, Francuza. Francuzi wykazywali także pewną skłonność do wariantu C, który był bardziej podobny do wariantu M niż P. Rozwiązaniem wydawał się kompromis pomiędzy wariantami P, M i C. Wariant K, popierany przez panią Morris, esperantystkę, został odrzucony.
Publikacja języka
Gode i Martinet mieli sprzeczne poglądy i utrzymywała się pomiędzy nimi pewna niechęć. Martinet nie wierzył, że IALA będzie w stanie wdrożyć nowy język do praktycznego użytku. W 1948 prof. Martinet złożył dymisję. Jego stanowisko dyrektora IALA zostało zaoferowane Godemu.