4 modele języka W 1943 dr Gode przejął kierowanie projektem rozwoju nowego języka. W 1945 opublikował Raport generalny, który prezentował podstawy teoretyczne: pojęcie międzynarodowego słownictwa, reguły wyboru słownictwa, jego standaryzacji zgodnie z tzw. prototypami etymologicznymi i ogólną charakterystykę proponowanej gramatyki. Raport zaprezentował 3 możliwe warianty nowego języka: Naturalistyczny wariant P zbudowany ze słów i cech realnie występujących w językach naturalnych. Wariant E przypominający occidental.
Wariant K przypominający ido.
W 1946 IALA rozesłała ankietę, w której zapytała o 3 modele języka zaprezentowane w Raporcie generalnym. W 1947 IALA rozesłała ankietę, w której zaprezentowała 4 modele nowego języka:
Wariant P - poprzedni naturalistyczny projekt, przypominający łacinę z końcówkami bezokolicznika -are, -ere, -ire, końcówkami czasu przeszłego -aba, -eba, -iba, oraz rzeczownikami i imiesłowami czasu przeszłego zakończonymi na e (calore, unione, proponite).
Wariant M - nowy wariant naturalistyczny podobny do wariantu C z końcówkami bezokolicznika -ar, -er, -ir, końcówkami czasu przeszłego -ava, -eva, -iva oraz rzeczownikami i imiesłowami pozbawionymi końcowego e.
Wariant C, podobny do wariantu E z Raportu generalnego, który przypominał occidental.