a (a – a) b (be – b) c (ce – c lub k) d (de – d) e (e – e) f (ef – f) g (ge – g) h (hasha – h) i (i – i)j (jota – ż) k (ka – k) l (el – l) m (em – m) n (en – n) o (o – o) p (pe – p) q (ku – k) r (er – r)s (es – s) t (te – t) u (u – u) v (ve – w) w (duple ve – ł) x (iks – ks) y (i grec, ypsilon – i) z (zeta, zed – z)
Wymowa Wymowa w języku interlingua jest podobna do włoskiej czy hiszpańskiej.
Najważniejsze zasady:
ca, co, cu jak ka, ko, kucatto (kato), carriera (kariera), musica (muzika), escorta (eskorta), cocina (kocina), cubo (kubo), cultivar (kultiwar) ce, ci, cy jak ce, ci, ciglycerina (glicerina), macedone (macedone), cocina (kocina), cyclon (ciklon), cylindro (cilindro) ch zwykle jak k; ewentualnie jak cz lub szmachina (makina), charta (karta), characteristic (karakteristik); charme (szarm), checo (czeko) g gardłowe jak g, nawet przed e, i, y (portugese); ewentualnie jak ż przed e, i, y, zwłaszcza w przyrostku -age i wyrazach pochodnych od niegogaudio (gaudio), mangiar (manżar), viage (wiaże), viagiar (wiażar) h z wydechem; opcjonalnie jako niemehaber (haber), habile (habile) ph jak fphoto (foto), physica (fizika) qu jak ku;