jak k w wyrazach que, quiquando (kłando), que (ke), qui (ki) rh jak rrheuma (reuma), rhombo (rombo) s między samogłoskami jak zsupponer (suponer), casa (kaza), osar (ozar) th jak ttheatro (teatro), theologia (teologia) ti jak ti, ewentualnie jak cj (national, scientia, spatio) w jak ł lub w, zgodnie z oryginalnym brzmieniem wyrazu w języku pochodzenia (water-closet) y jak i
Akcent Akcent pada w ogromnej większości przypadków na samogłoskę przed ostatnią spółgłoską: facer, parlar, elegante, discurso, computator, Polonia, persona, ideal, libro, elephante.
Druga reguła akcentowania respektuje klasyczne korzenie językowe – istnieje kilka końcówek wyrazów, które powodują, że akcent przesuwa się na samogłoskę poprzedzającą przedostatnią spółgłoskę.
-le, -ne, -re: facile = łatwy, nomine = imię, tempore = czas -ic, -ico, -ica: technic, technico = technik, technica = technika -ide, -ido: timide = nieśmiały, acido = kwas -ula, -ulo: regula = reguła, angulo = kąt -ime: ultime = ostatni. Istnieją wyjątki od powyższych reguł, np. amico, amic. Są oznaczone w Interlingua-English Dictionary.