Gramatyka Gramatykę interlingwy cechuje brak deklinacji za wyjątkiem zaimków, niemal kompletny brak koniugacji, szczątkowy rodzaj gramatyczny. Przypomina gramatykę języka angielskiego, ale jest od niej trochę prostsza, gdyż nie zawiera czasów ciągłych.
Zaimek +OsobaRodzajOsoboweDopełniaczowePo przyimku (con me, sin te itp.)DzierżawczeL. poj.L. mn.L. poj.L. mn.L. poj.L. mn.L. poj.L. mn.1.ionosmenosmenosmi(e)nostre2.tuvostevostevostu(e)vostre3.męskiilleilleslelesilleillessu(e)lor(e)żeńskiillaillaslalasillaillasnijakiilloilloslolosilloillosbezosobowyil - - -nieokreślonyonunounosu(e) Zaimek bezosobowy jest używany w konstrukcjach bezosobowych, np.
Il ha un problema = Jest problem.
Il comencia nivar = Zaczyna padać śnieg. Il ha quatro saisones in le anno = Są cztery pory roku. Il es ver que si tu caleface aqua illo ferve = Jest prawdą, że jeżeli podgrzejesz wodę, to ona wrze.
Zaimek nieokreślony jest używany w stosunku do nieokreślonych osób:
In Francia on parla francese = We Francji mówi się po francusku. Amar uno es respicer uno = Kochać kogoś znaczy troszczyć się o niego. Skrócone zaimki dzierżawcze są używane przed rzeczownikiem o ile nie są poprzedzone rodzajnikiem:
Mi amico = Mój przyjaciel. Mi casa = Mój dom.
W pozostałych przypadkach używa się dłuższych wersji: