1 stycznia 1969 Glinno wyłączono z osiedla Walimia i włączono do gromady Zagórze Śląskie, w związku z czym Glinno ponownie się usamodzieniło jako odrębna wieś.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa wałbrzyskiego.
Historia Pierwsza wzmianka o Glinnie pochodzi z 1385 roku, w tym czasie w miejscowości istniało wolne sędziostwo, karczma i kościół. W XVII wieku nastąpił wzrost liczny ludności związany z rozwojem tkactwa chałupniczego. Od 1728 roku we wsi istniała szkoła ewangelicka, a w roku 1767 były tam: kościół, nowa szkoła ewangelicka zbudowana w 1767 roku, folwark i cztery młyny wodne. Na początku XIX wieku w Glinnie było około 89 domów i 134 warsztaty tkackie, które były głównym źródłem utrzymania mieszkańców, w roku 1861 było tam już 139 domów. W drugiej połowie XIX wieku wioska znalazła się na szlaku turystycznym wiodącym na Wielką Sowę i na potrzeby turystów wybudowano gospodę. Po II wojnie światowej część domów nie została ponownie zasiedlona i popadła w ruinę, dopiero w latach siedemdziesiątych XX wieku nastąpiło ponowne ożywienie ruchu turystycznego. Obecnie Glinno jest wsią rolniczo-letniskową, w 1988 roku były tu 34 gospodarstwa rolne.