Było to tłumaczenie z języka angielskiego Antoniego Krauza.
W 1835 roku w Warszawie ukazały się 4 tomy obejmujące litery A–C oraz 4 zeszyty obejmujące początek litery P dzieła Encyklopedja powszechna; zbiór wiadomości najpowszechniejszych dla wszystkich stanów, wydanego przez Augusta i Teofila Glücksbergów. Pod względem merytorycznym najlepszą wartość miały hasła o tematyce historycznej i literackiej. Encyklopedia wzbogacona była w ryciny. Na skutek małego zainteresowania wydawania kolejnych tomów zaprzestano w 1840 roku. W księgarni Günthera w Lesznie Stanisław Plater w latach 1839–1841 opublikował Encyklopedję małą polską, zawierającą dwa tomy w jednym woluminie. Wydanie to z punktu widzenia nauki stanowiło popularny podręcznik, który zawierał niezbędne informacje dla mas.
W Poznaniu w latach 1842–1852 nakładem Żupańskiego opublikowano kolejną, dwutomową pozycję uznawaną za encyklopedię – Starożytności polskie. Ku wygodzie czytelnika porządkiem abecadłowym zebrane, której redaktorem był polski historyk Jędrzej Moraczewski.