W czerwcu 1858 roku w Warszawie powstał czteroosobowy komitet redakcyjny (Kazimierz Władysław Wóycicki, Leon Rogalski, Jan Pankiewicz i Fryderyk Henryk Lewestam), który podjął się prac nad wydaniem Encyklopedyi powszechnej. Inicjatorem całego przedsięwzięcia był Samuel Orgelbrand. Komitet powołał redaktorów poszczególnych działów: Stanisław Kramsztyk, Józef Krzywicki, Stanisław Mieczyński, Adolf Nakeski, współpracownicy: Władysław Nowca, Bronisław Chlebowski, Karol Messing, Zygmunt Kramsztyk, Izaak Kramsztyk, Aleksander Wejnert, Zygmunt Gepner, Adam Rzążewski, Adam Bełcikowski. Prace nad 28-tomowym wydawnictwem trwały od 1 października 1859 roku do 1868 roku. Encyklopedia Orgelbranda w edycji 12 tomowej z dwoma suplementami, tzw. „mały Orgelbrand”, była trzykrotnie wznawiana w latach 1872–1876; 1877-1879; 1883-1884. W latach 1911–1912, gdy wyszedł tzw. szesnastotomowy „średni Orgelbrand” również z dwoma suplementami.
Redaktor naczelny Przeglądu Tygodniowego Adam Wiślicki wydał w Warszawie w 1873 roku trzytomową Podręczną encyklopedyę powszechną z atlasem, która wydrukowana została w drukarni gazety.