Zabytki Kościół pw. św. Jana Chrzciciela – pierwotnie rotunda romańska zbudowana w końcu XIII lub początku XIV wieku. Najstarsza znana wzmianka pisana o Grzegorzowicach pochodzi z 1269 roku – wtedy to opactwo benedyktynów na Świętym Krzyżu (na Łyścu) nabyło wieś drogą zamiany z Żegotą herbu Toporczyk. W spisie świętopietrza z lat 1350–1351 kościół wymieniony jest jako ecclesia nova (łac. "kościół nowy"). W XV wieku kronikarz Jan Długosz zapisał, że fundatorem kościoła – określonego przez niego łacińskim opisem in colle lapide forme rotunda murata ("na wzgórzu, murowany z kamienia, w kształcie rotundy") – był Nawój herbu Topór. W 1627 roku do rotundy dobudowano nawę oraz zakrystię, znacznie powiększając świątynię. Po stronie północnej, u nasady apsydy, powstał wówczas niewielki, ostrołukowy, późnogotycki portal, związany z budową zakrystii. W 1845 roku świątynia była już w bardzo złym stanie. W 1851 roku doszło do zawalenia się dachu i zamknięcia kościoła, jednak już w 1854 roku świątynię odbudowano i dodano przy niej zakrystięKubica E., Katalog zabytków wczesnośredniowiecznej architektury monumentalnej Małopolski, Rusi i Wołynia, „Materiały i Sprawozdania Rzeszowskiego Ośrodka Archeologicznego”, tom XVII, Rzeszów 1996..
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Grzegorzowice (województwo świętokrzyskie) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.