Interwencjonizm – polityka gospodarcza polegająca na aktywnym oddziaływaniu państwa na procesy rynkowe za pomocą instrumentów fiskalnych, pieniężnych i regulacyjnych. Stanowi przeciwieństwo doktryny leseferyzmu, zakładającej, że rynek sam koryguje nierównowagi bez ingerencji władz publicznych.
Zakres interwencjonizmu jest przedmiotem trwającego sporu w ekonomii: zwolennicy interwencji wskazują na zawodności rynku, które wymagają korekty, krytycy ostrzegają przed nieefektywnością biurokracji i zniekształcaniem sygnałów cenowych.
Geneza Merkantylizm Interwencjonizm jako praktyka państwowa pojawił się w ramach merkantylizmu w XVI-XVIII wieku. Rządy regulowały import, eksport, ceny i produkcję w celu gromadzenia rezerw kruszcu i wzmacniania potęgi państwa. Jean-Baptiste Colbert, minister finansów Ludwika XIV, rozbudował system ceł ochronnych, monopoli państwowych i subsydiów dla manufaktur, tworząc wzorzec aktywnej polityki przemysłowej.
Ekonomia klasyczna i laissez-faire Adam Smith w Bogactwo narodów (1776) argumentował, że rynek kierowany przez niewidzialną rękę alokuje zasoby efektywniej niż państwo, i postulował ograniczenie roli rządu do obrony, wymiaru sprawiedliwości i utrzymania infrastruktury publicznej.