W czasie rewolucji 1905 roku zainicjowała zjazd delegatów kół nauczycielskich Królestwa Polskiego, który miał miejsce 1 października w Pilaszkowie, w szkole Stanisława Najmoły. Na zjeździe nauczyciele zadeklarowali solidarność z protestującym ludem oraz wbrew zakazowi zaborcy postanowili prowadzić nauczanie w szkołach ludowych w języku polskim. W trakcie rewolucji Sempołowska prowadziła także akcje pomocy więźniom politycznym. Razem ze swoim partnerem, adwokatem Stanisławem Patkiem, kierowała Kołem Obrońców Politycznych.. Za swoją działalność była kilkakrotnie aresztowana, wydalona do Galicji, szykanowana przez władze carskie. W 1898 była więziona w X Pawilonie Cytadeli Warszawskiej. W latach 1908–1913 działaczka Towarzystwa Kultury Polskiej (w tym czasie m. in. była wykładowczynią w szkołach społecznych organizowanych wprzez TKP oraz uczyła geografii w szkole pedagogicznej „Mardwinek” we Włochach. Podczas I Wojny Światowej organizowała w Warszawie „Gospodę dla uchodźców” i działała w Biurze Porad Prawnych dla UchodźcówAndrzej Friszke, Państwo czy rewolucja, Wydawnictwo Krytyki Politycznej, ISBN 978-83-66586-19-2, str. 154..