W całym sezonie 1969 prowadził choćby przez jedno okrążenie w każdym Grand Prix – wyczyn ten do dziś pozostaje niepowtórzony.
Na sezon 1970 Matra nalegała na zastosowanie własnego silnika V12, podczas gdy Tyrrell i Stewart preferowali dalszą współpracę z Fordem i jednostką Coswortha, co kolidowało z nowymi powiązaniami Matry z Chryslerem. W efekcie Tyrrell zdecydował się zbudować własny bolid, a tymczasowo zakupił podwozie March 701. Stewart wygrał z nim wyścigi niezaliczane do MŚ (Daily Mail Race of Champions) oraz Grand Prix Hiszpanii. Jednak dalszy rozwój Marcha został przyćmiony przez nowy bolid Lotus 72. Jesienią zadebiutował prototyp Tyrrella 001, który mimo awaryjności dawał nadzieje na przyszłość. Stewart nadal startował w niebiesko pomalowanych samochodach, sponsorowanych przez francuską firmę paliwową Elf. Równocześnie sporadycznie brał udział w wyścigach Formuły 2 (m.in. wygrana w Crystal Palace) oraz zaliczył jednorazowy start w Can-Am, prowadząc eksperymentalnego Chaparrala 2J – kwalifikując się na trzeciej pozycji, lecz odpadając z powodu awarii hamulców. Planowany wspólny występ z aktorem Steve’em McQueenem w Le Mans nie doszedł do skutku z powodu braku ubezpieczenia dla McQueena.