Nazwa pojawia się dopiero w XV wieku, przy okazji sporów spadkowych dotyczących posiadłości Zawiszy Czarnego, który w 1419 roku nabył Zasów i część Nagoszyna, a z czasem inne miejscowości. Po śmierci Zawiszy w 1428 roku dobra te przeszły na własność jego żony Barbary oraz czterech synów. „W 1434 roku brat Zawiszy, Jan Farurej, pozywając Barbarę na sad wiecowy, domaga się klucza wiewióreckiego. W procesie tym po raz pierwszy występują Jaźwiny”. W niespełna dziesięć lat później ,,synowie Zawiszy zapisują Barbarze dożywocie na wsiach klucza, wymieniając je w następującej kolejności: Wiewiórka, Zasów, połowa Nagoszyna, Borowa i Jaźwiny. Oni sami wyruszają tymczasem z królem Władysławem III na wyprawę przeciw Turkom w roku 1444”.
Spośród czterech synów Zawiszy Czarnego w roku 1452 żył już tylko jeden Jan również o przydomku czarny. ,,W 1447 roku ożenił się Jan Czarny z Małgorzatą Szafrańcówna, która w aktach występuje jako domina Materna”. Ich potomkami byli Barbara i Jan, który zmarł bezpotomnie. Z tego okresu pochodzi dokument króla Kazimierza IV Jagiellończyka nadający wsiom ,,Wiewiórce, Zasowej, Borowej, Jaźwinom i Nagoszynowi prawo niemieckie, zwane magdeburskim, i przekazuje prawo sadzenia sprawach cywilnych i karnych, a także nadaje sołtysom w tych wsiach prawo sadzenia i karania w granicach tychże wsi.