W 1500 roku, po śmierci Jana Tarnowskiego, właścicielką Jaźwin została wdowa po nim Barbara z Rożnowa, która w 1509 roku zapisała cały klucz wiewiórecki synowi Janowi. Po śmierci starszego przyrodniego brata, w 1514 roku, a następnie po śmierci matki, Jan Tarnowski, przyszły hetman stał się ,,właścicielem całej Tarnowszczyzny i innych ogromnych włości”. Odziedziczył również po matce wielki sentyment do Wiewiórki i całego klucza wiewióreckiego. W obszernym dworze spędzał większość czasu i tam zmarł w 1561 roku. Sześć lat później, po śmierci Jana Krzysztofa Tarnowskiego, jedynego żyjącego syna hetmana, klucz wiewiórecki stał się własnością jego siostry Zofii, od 1553 roku żony Konstantego Ostrogskiego. Zofia zmarła w 1570 roku, a ,,wraz z jej śmiercią wygasła linia hetmana Tarnowskiego, a w dalszej perspektywie i rodzina Zawiszy Czarnego”. Z czasem, po rodzinnych zatargach, trybunał lubelski potwierdził prawo do klucza wiewióreckiego Konstantemu Ostrogskiemu. Od tego czasu zaczyna się również praktyka wydzierżawiania klucza wiewióreckiego. W 1575 roku dzierżawczynią była wdowa po Janie Krzysztofie Tarnowskim, a „w 1596 roku Jaźwiny i Zasów trzymała w swym posiadaniu wojewodzina wileńska czyli Elżbieta z Ostrogskich Radziwiłłowa”.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Jaźwiny (województwo podkarpackie) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.