Łęka (dawne nazwy: (1342 Lanka, 1399 Lanca, 1447 de Lankye, 1464 Lanki, 1524 Lanka, 1522 Łąka, 1523 LąkyWiśniewski Jerzy, Karol Buczek (red.), Słownik Historyczno-Geograficzny województwa Krakowskiego w średniowieczu, t. III, Kraków: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1989, s. 893-894.) – wieś w Polsce, położona w województwie małopolskim, w powiecie nowosądeckim, w gminie Korzenna.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa nowosądeckiego.
Nazwa Łęka wywodzi się prawdopodobnie od ukształtowania terenu i charakterystycznego wygięcia w kształcie siodła. Drugim uzasadnieniem tej nazwy jest to, że we wcześniejszych czasach większość wsi stanowiły pola uprawne i łąki pod wypas bydła.
Historia wioski W "Słowniku historyczno-geograficznym ziem polskich w średniowieczu" można znaleźć informacje o Łęce w dokumentach od XIV do XVI w. Wg danych tam zawartych wieś powstała we wczesnym średniowieczu. Na przełomie XIII i XIV wieku należała do Pieniążków z Krużlowej. W roku 1342 przypadła w udziale wraz z Krużlową, Starą Wsią, Posadową, Mogilnem i Koniuszową – Prokopowi Pieniążkowi. W tym samym roku król Kazimierz Wielki przeniósł wieś na niemieckie prawo średzkie. Sto lat później wieś należała do rodu pieczętującego się herbem Grzymała Raciborka z Łęki, wzmiankowanego m.in.