Według regionalizacji geobotanicznej wieś leży w okręgu Borów Tucholskich (Kraina Pomorski Południowy Pas Przejściowy). Wokół wsi znajdują się duże połacie łąk i pastwisk. W centrum wsi na placu przed kościołem znajdują dwa modrzewie – pomniki przyrody. Mokre leży w centralnej części obszaru specjalnej ochrony ptaków Natura 2000. Ze względu na brak przemysłu oraz dużą lesistość teren został uznany za stosunkowo bezpieczny pod względem zagrożeń stanu środowiska naturalnego.
Historia Od prehistorii do XIX wieku Pierwsi osadnicy na terenie Mokrego pojawili się już najprawdopodobniej w czasach neolitu, o czym świadczą znalezione w wykopaliskach na terenie miejscowości kamienne siekierki i toporki.
Pierwsza pisana wzmianka pochodzi z 1330 roku, kiedy to Dietrich von Lichtenhain, komtur tucholski, nadał te ziemie rycerzowi Janowi. Mokre nosiło wówczas nazwę Macker. Wtedy też pojawiła się wzmianka o Czersku (Czirsk) i rzece Niechwaszcz, będącej granicą tych ziemRzeka ta spełniała rolę wielu różnych granic (województw, powiatów lub gmin). W XV wieku wieś była osadą rycerską. W połowie XVI wieku wieś należała do Mokierskich.
W 1761 Michał Pawłowski ufundował pierwszą we wsi kaplicę, która w 1766 została odłączona od dworu.