XIX wiek W okresie rozbiorów wieś trafiła w ręce pruskie. W XIX wieku Mokre szybko rozwijało się gospodarczo. W drugiej połowie XIX wieku w Mokrem mieszkało 293 mieszkańców; wieś liczyła 53 budynki, w tym 24 mieszkalne. W owym czasie nastąpił napływ osadników niemieckich – szczególnie widoczne jest to w strukturze wyznaniowej wsi. Podczas gdy jeszcze w drugiej połowie XIX wieku dominowali katolicy, kilkadziesiąt lat później, na początku XX wieku, przeważali już ewangelicy. W XIX wieku powstał pierwszy kościół (ewangelicki), lecz do dziś niezachowany.
1900-1945 W 1918, po odzyskaniu przez Polskę niepodległości, Mokre znalazło się w jej granicach. Miejscowość leżała w powiecie chojnickim, który był częścią województwa pomorskiego (wówczas ze stolicą w Toruniu). Mimo tego, iż Mokre było w Polsce, w miejscowości do 1945 działało wiele organizacji niemieckich, np. koło Landsbund Weichselgau (Związek Rolników Okręgu Nadwiślańskiego) oraz Jungdeutsche-Partei (Partia Młodoniemiecka). W 1928 otwarto przedłużoną o odcinek Czersk-Bąk linię kolejową Czersk-Laskowice.