Pary jodu można łatwo zestalić na chłodniejszej powierzchni w procesie resublimacji.
Występuje w postaci dwuatomowych cząsteczek , które ulegają dysocjacji termicznej do postaci atomowej najłatwiej spośród wszystkich fluorowców. W 575 °C stopień dysocjacji wynosi 1%. Powyżej ok. 700 °C udział formy atomowej jest znaczący.
Słabo rozpuszcza się w wodzie, ale jest dobrze rozpuszczalny w wodnym roztworze jodku potasu (płyn Lugola), gdzie tworzy jony (przede wszystkim ), a także w alkoholach, chloroformie i innych rozpuszczalnikach organicznych.
Występowanie Jod nie występuje w postaci wolnej i należy do pierwiastków mało rozpowszechnionych w przyrodzie. Stanowi 0,46 ppm skorupy ziemskiej, zajmując 60. miejsce wśród pierwiastków. W małych ilościach występuje powszechnie w skałach, glebie, wodzie morskiej i organizmach żywych, a większych stężeniach, 30–1500 ppm, znajdowany jest w solankach towarzyszących złożom ropy naftowej i gazu ziemnego. W Chile pokłady saletry chilijskiej występujące w formie caliche zawierają 0,02–1% jodu w formie jodanu wapnia, . Jego zawartość w wodzie morskiej wynosi średnio 0,05 ppm i jest uzależniona od jej zasolenia – z tego powodu w Bałtyku wynosi jedynie 0,01 ppm. Organizmy morskie (np.