ryby, wodorosty i koralowce) są zdolne do gromadzenia jodu, osiągając stężenia do 7% w suchej masie (koralowiec Gorgonia verrucosa). Minerały jodu są rzadkie i zawierają najczęściej jodan wapnia lub jodki. Najważniejszym z nich jest lautaryt (bezwodny jodan wapnia), pozostałe to bruggenit , dietzeit lub , jodoargiryt AgI i jodoembolit Ag(Cl,Br,I).
Produkcja przemysłowa Światowa produkcja jodu w latach 80. XX w. wynosiła ok. 12,5 tys. ton rocznie, z czego Japonia wytwarzała ponad 7 tys. ton. W 2001 r. produkcja światowa doszła do blisko 20 tys. ton, a liderem stało się Chile, produkujące 10,5 tys. ton.
Metody otrzymywania Z wodorostów Pierwszym surowcem do przemysłowej produkcji jodu były wodorosty z rodziny Laminaria (listownica) lub – w mniejszym stopniu – Fucus (morszczyn), zawierające do 0,45% jodu w suchej masie. Wykorzystywano je w latach 1817–1959, po czym została zarzucona. Z solanek W 1852 r. rozpoczęto produkcję jodu z solanek głębinowych;