W 1875 zbudowano linię kolejową Oleśnica–Jarocin–Gniezno–Chojnice. W skład tej linii weszła stacja kolejowa Orzechowo wraz z budynkiem dworca kolejowego i kilkoma budynkami mieszkalnymi, w których osiedlili się pracownicy kolejowi. Pod koniec 1881 wybudowano bocznicę kolejową prowadzącą nad Wartę, gdzie wykopano basen portowy na dwie barki, zaopatrzony w żuraw. Orzechowo stało się punktem przeładunkowym węgla dowożonego koleją z Górnego Śląska i transportowanego dalej barkami Wartą w górę rzeki, do Królestwa Polskiego. Z wagonów towar przeładowywano na szkuty (tak nazywano statki rzeczne). Szkuta była przeciągana za pomocą liny przez zaprzęgi konne brzegiem rzeki w kierunku Pyzdr, Konina, a nawet dalej. Po drodze wyznaczone były miejsca, w których następowała wymiana koni. Tak dorabiało wielu rolników z Orzechowa. Dzięki intensywnemu napływowi towarów rosło znaczenie Orzechowa w okolicy, a jego mieszkańcy bogacili się. Po odzyskaniu niepodległości i otwarciu w 1922 linii kolejowej Poznań-Warszawa działalność portu upadła.
Pierwszym (zapamiętanym) sołtysem Orzechowa był Sibilski. Zajmował on posesję przy dzisiejszej ul.