Mięso jada się świeże, zazwyczaj gotowane (nie pieczone lub smażone – smród takiej obróbki ma być obraźliwy dla bogów, a mięso w ten sposób przygotowane uznawane jest za nieczyste). Niezużyte mięso jest najczęściej krojone na cienkie paski i suszone na wietrze i słońcu. Takie jerky można długo przechowywać i łatwo transportować, stanowiło więc zapas wysokowartościowego pożywienia i towar na sprzedaż. Mimo powszechności jedzenia jaczego mięsa są w Tybecie grupy jak np. Gurungowie czy Thakali, które przejęły hinduistyczne pojęcie świętości krów i, rozciągnąwszy je na jaki, zaprzestały zabijania i zjadania tych zwierząt.
Mleko Mieszkańcy Tybetu cenią mleko jaka wyżej od pochodzącego od mieszańców i zwykłych krów, uważając je za smaczniejsze, pożywniejsze i zdrowsze. Mleko jaków zawiera objętościowo od 4,8 do 16% tłuszczu, a badania porównawcze wykazały, że jacze mleko ma od 18 do 28% więcej tłuszczu niż mleko mieszańców, a od 39 do 97% więcej niż zwykłe mleko krowie. Z drugiej strony jaki produkują mniej mleka niż mieszańce i zwykłe bydło. Krowy jaków i mieszańców zaczynają laktację w wieku 2–3 lat i dają mleko do mniej więcej 10. roku życia, przez ok. 230–300 dni w roku (na ilość i jakość mleka mają oczywiście wpływ warunki klimatyczne, ilość i jakość paszy itp.).