W II połowie XX w. wiele państw europejskich utworzyło organy, które chronią niezależności sądów i niezawisłości sędziów. Są one powiązane z władzą sądowniczą, jednak na ich skład mają wpływ także organy władz ustawodawczej i wykonawczej. Takie instytucje istnieją m.in. we Francji (gdzie jest organem konstytucyjnym), we Włoszech, w Portugalii, Hiszpanii, Belgii, Danii, Holandii oraz Wielkiej Brytanii. W niektórych z tych rad większość zagwarantowaną mają sędziowie (w Hiszpanii, we Włoszech i w Wielkiej Brytanii), podczas gdy w innych sędziowie stanowią mniejszość składu (we Francji, w Danii, Holandii i Portugalii). Różne są także metody ich wyłaniania: przykładowo w Belgii sędziowie-członkowie rady wybierani są przez samych sędziów, w Hiszpanii przez parlament, a w Danii i Holandii przez władzę wykonawczą, ale wyłącznie spośród kandydatów przedstawionych przez środowisko sędziowskie. W innych państwach europejskich, które także są państwami prawa, organy podobne do KRS nie występują. Do tych państw należą m.in. Austria, Czechy, Luksemburg oraz Niemcy. W krajach tych o nominacjach i awansach sędziowskich decydują np. ministrowie sprawiedliwości współdziałający z prezesami sądów lub organy kolegialne innego typu.