W 1927 r. w imieniu dziedzica parcelację przeprowadzała Spółdzielnia Związku Ziemian z ograniczoną odpowiedzialnością Wydział Parcelacyjny w Warszawie. Rozparcelowała około 110 hektarów, a resztę około 70 ha przekazała w następnym roku do parcelacji Bankowi Ziemiańskiemu Wydział Agrarno-Parcelacyjny w Warszawie. Majątkowi groziło wystawienie na publiczną sprzedaż na licytacji przez wierzycieli poszukujących swych należności na mocy wyroków sądowych. Ostatecznie Okręgowy Urząd Ziemski wydał pozwolenie na rozparcelowanie całego majątku Racibory. Dziedzic Jędrzejewski skorzystał z możliwości jaką dawało rozporządzenie prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 30 grudnia 1924 r. o likwidacji państwowych czynszów wieczystych dzierżaw wieczystych. Zapłacił sumę 5500 zł Skarbowi Państwa i grunty należące dawniej do probostwa w Prażmowie stały się jego własnością. Dobra ziemskie Racibory zostały całkowicie rozparcelowane przed wybuchem II wojny światowej. Na miejsce księgi hipotecznej majątku założono szereg nowych dla Kolonii, które otrzymały następujące nazwy: Grabówek, Bonderówka, Kłopotówka, Celejówka, Pawłówka, Dębówka, Racibory.