16 listopada 1794 r. w okolicach wsi Jakimowice nieopodal Radoszyc rozegrał się epilog polskiego powstania narodowego przeciw Rosji i Prusom tzw. insurekcji kościuszkowskiej. Wszystkie te wydarzenia sprawiły, że wiek XVIII należy uznać za upadek dotychczas zamożnego i dobrze prosperującego ośrodka hutniczo-rzemieślniczego. W wyniku III rozbioru Polski w 1795 r. miasto znalazło się pod zaborem austriackim. Po likwidacji Księstwa warszawskiego i powstaniu listopadowym miasto znalazło się w zaborze rosyjskim. W okresie powstania styczniowego mieszkańcy aktywnie manifestowali patriotyzm: chłopi nie płacili Imperium Carskiemu podatków, bojkotowano carskie zarządzenia, wyrabiano kosy dla powstańców oraz aktywnie wspierano cywilną organizację powstańczą. 22 stycznia 1863 r. ludność wzięła udział w zrywie, za co dekretem carskim 13 stycznia 1870 Radoszyce utraciły prawa miejskie. W 1921 roku ludność żydowska stanowiła w Radoszycach około 38% ogółu mieszkańców.

W 1939 roku Radoszyce zostały zbombardowane przez lotnictwo niemieckie, a miejscowość już 6 września została zajęta przez niemiecką jednostkę specjalną Einsatzkommando, a po 10 września przyłączona do dystryktu radomskiego Generalnej Guberni.