Podczas okupacji hitlerowskiej, 5 kwietnia 1941 roku Niemcy utworzyli getto dla żydowskich mieszkańców w rejonie ulic Kościuszki, Ogrodowej, Karola i Kościelnej. Przebywało w nim około 4000 Żydów. W listopadzie 1942 zostali wywiezieni do obozu zagłady Treblinka II i tam zamordowani.

2 września 1944 r. Niemcy spacyfikowali i spalili miejscowość. Do dziś nie ustalono dokładnych danych poległych w czasie potyczki mieszkańców, partyzantów oraz Niemców, a prezentowane w różnych opracowaniach dane znacznie się różnią.

1 stycznia 2018 Radoszyce restytuowano jako miasto.

Zabytki Kościół pw. św. Apostołów Piotra i Pawła z I połowy XVII w., rozbudowany w 1846 r., wpisany do rejestru zabytków nieruchomych (nr rej.: A.493 z 26.02.1957 i z 15.06.1967) kolumna przydrożna wykonana w 1610 r., przeniesiona obecnie na teren cmentarza parafialnego ruiny zamku w Radoszycach zbudowanego przez Władysława Jagiełłę, który był w nim 14 razy (ocalały fragment nazywany jest "Winiarnią"). Obecnie ma wymiary 6,5x10,75 m i jest tylko zachodnią częścią dawnego Domu Zamkowego, który dawniej miał długość 32,5 metra. Lico muru ozdobione jest gotycką zendrówką. lamus dworski z około 1600 roku, murowany z kamienia o wymiarach 6,8 m, zachowana renesansowa kamieniarka, dwa piaskowcowe ościeża i piaskowcowe obramienia obu okien. Budynek od lat 70.