Mutter [] (zjawisko to nie występuje jednak w niektórych wariantach standardowego niemieckiego (np. u większości Szwajcarów) i jest zastępowane przez [r̩] lub [ər]. ie – oznacza [] lub []. (przykłady: Knie [], ale Vietnam [], das Viertel []) io – oznacza w wyrazach pochodzenia obcego [] lub [] np. ionisch // lub // ig – oznacza w nieakcentowanym wygłosie dwuznak //, a w odmianie //. np.: fleißig [] i der fleißige Student [] [] [] ng – oznacza zwykle głoskę ([]), np. fangen []. W niektórych wyrazach obcego pochodzenia oznacza [], np. anglikanisch [] nk – oznacza zbitkę spółgłosekGrupa występujących po sobie spółgłosek o zbliżonej artykulacji. [], np. Enkel [] oe, oi – oznacza głoskę [] np. Dietrich Bonhoeffer [] lub oznaczają głoskę /oː/ (przykłady: Soest [], Voigt []). Występują tylko w nazwach własnych. oey – oznacza głoskę /ø:/ np. Bad Oeynhausen []. ou – oznacza w Namibii [] lub [], np. Oukie [] albo [] Końcówka -ow występujące regionalnie w nazwach miejscowości oznacza długą głoskę /oː/, np. Güstrow [] oraz sporadycznie w niemieckich nazwiskach (gdy występuje w obcojęzycznych nazwiskach czytane jest zgodnie z oryginalną wymową) qu – zwykle oznacza /kv/ np. Quelle []. rh – oznacza fonem //, realizowany jako [], [] lub [] (występuje wyłącznie w wyrazach obcego pochodzenia – np.