Partei []; samogłoski długie są akcentowane.
Fonetyka i fonologia a pisownia niemiecka
W niemieckiej pisowni występuje wiele wieloznaków, takich jakLangenscheidt Słownik kieszonkowy Niemiecki, polsko-niemiecki, niemiecko-polski. Monachium – Wiedeń 2014, s. 15-16Rudolf i Urszula Hoberg, Der kleine Duden. Mała gramatyka języka niemieckiego Oprac. polskie: Roman i Grażyna Lewiccy, 1997, s. 33-39: aeWystępuje tylko w nazwach własnych. – oznacza głoskę /aː/ np. Raesfeld []. au – oznacza /aʊ/ np. Haus [] ch – oznacza w sąsiedztwie fonemów /a/, /o/, /u/ i wieloznaku /au/ głoskę [] tzw. Ach-Laut (przykłady: Nacht [], wach [], Bauch ), po e, i, ä, ö, ü, ei, ai, eu, äu, l, r, m, n, –chen oraz w wyrazach obcego pochodzenia miękkie [], zbliżone do wymowy ch w polskim wyrazie chirurg (przykłady: Pech [], Chemie [], ich [], China [], Nächte [], Eiche [], euch [], Mädchen [] lub []), W wyrazach greckich na początku wyrazu przed fonemami /a/, /o/ oraz przed spółgłoską oznacza głoskę [], np. Charakter [], Cholera [], Chrom [] chs – oznacza /ks/ (przykłady: wachsen []) dsch – oznacza głoskę [] występującą wyłącznie w wyrazach obcego pochodzenia, np. Dschungel [] Końcówka -er ulega asymilacji do tzw. r zwokalizowanegoPrzekształcenie się półsamogłoski lub samogłoski zredukowanej w samogłoskę. [] np.