Ruch był udany, w wyniku czego do dnia 26 września zginęło, odniosło rany lub dostało się do niewoli prawie 700 000 żołnierzy Armii Czerwonej, a dalsze postępy sił Osi były kontynuowane.

Z końcem lata Hitler skierował swoją uwagę na Moskwę i wyznaczył Grupę Armii Środek do tego zadania. Siły zaangażowane w operację Tajfun obejmowały trzy armie (2., 4. i 9.) wspierane przez trzy armie pancerne (2., 3. i 4.) oraz 2 Flotę Powietrzną Luftwaffe. W operację było zaangażowanych do dwóch milionów niemieckich żołnierzy, wraz z 1 000–2 470 czołgami i działami pancernymi oraz 14 000 dział. Jednak niemiecka siła powietrzna została znacznie uszczuplona podczas letniej kampanii; Luftwaffe straciła 1603 zniszczone samoloty, a 1028 zostało uszkodzonych. 2 Flota Powietrzna miała tylko 549 sprawnych maszyn, w tym 158 bombowców średnich i nurkujących oraz 172 myśliwce, dostępne dla operacji Tajfun. Atak opierał się na standardowej taktyce blitzkriegu, polegającej na tym, że grupy pancerne pędziły głęboko na tyły radzieckich formacji i wykonywały podwójny manewr okrążający, rozdzielając dywizje Armii Czerwonej i niszcząc je w kotłach.