właścicielem dóbr w Teodorowie była firma "vom Rath, Schoeller und Skene", która posiadała również majątki w Wierzbnie i Sobocisku.
Nazewnictwo W ciągu swojego istnienia Teodorów nosił następujące nazwy:
1310 r.: Thadrowo, Thudrow 1783 r.: Teuderau do 1945 r.: Theuderau (niemiecka nazwa osady) od 1945 r. Teodorów (nazwa nadana po ustanowieniu administracji polskiej na Dolnym Śląsku)
Gospodarka W 1783 r. w Teodorowie istniał folwark i młyn z wiatrakiem. W pierwszej połowie XIX w. na terenie osady funkcjonował folwark i młyn, a w 1845 r. odnotowano w Teodorowie uprawę rzepaku.
W 1885 r. powierzchnia katastralna wsi gminnej (Landgemeinde) wynosiła 9 ha, z czego pola uprawne stanowiły 9 ha. Dochód netto z podatku gruntowego wynosił 26,03 marek niemieckich za hektar pola. Powierzchnia katastralna obszaru dworskiego (Gutsbezirk) w tym samym roku 97 ha, z czego pola uprawne stanowiły 94 ha. Dochód netto z podatku gruntowego wynosił 28,59 marek niemieckich za hektar pola. W 1905 r. powierzchnia katastralna obszaru dworskiego wynosiła 106 ha, a dochód netto z podatku gruntowego 27,41 marek za hektar. Najbliższa wsi stacja kolejowa znajdowała się w Lizawicach (Leisewitz).