36 Dywizja Piechoty (36 DP) – rezerwowa wielka jednostka piechoty Wojska Polskiego II RP.

W czasie kampanii wrześniowej dywizja walczyła w składzie Armii „Prusy”. Jej dwa pułki piechoty bez artylerii, zostały skoncentrowane w rejonie Końskich; od 5 września walczyła z XV Korpusem Armijnym. Została rozbita w lasach na południe od Szydłowca. Jej 164 pułk piechoty został zatrzymany na Wiśle i wszedł w skład Grupy „Sandomierz”. I i III dyon 40 pal skierowano do 24 DP, II dyon dołączył do Grupy „Dubno”.

Formowanie dywizji Rezerwowa 36 Dywizja Piechoty nie występowała w organizacji pokojowej Wojska Polskiego. Została zmobilizowana częściowo w mobilizacji alarmowej, a częściowo w mobilizacji powszechnej, na terenie Okręgu Korpusu Nr VI i X przez Brygadę KOP „Podole” oraz oddziały 11, 22 i 24 DP, a także 4 pułk saperów.

Mobilizacja dywizji odbywała się w dwóch rzutach: pierwszy rzut w mobilizacji alarmowej od 27 sierpnia i drugi rzut w mobilizacji powszechnej od 31 sierpnia 1939. Kwaterę główną dywizji, dowództwo 163 pułku piechoty, I i II batalion tegoż pułku mobilizował batalion KOP „Czortków”. III batalion 163 pp mobilizował batalion KOP „Borszczów”. batalion KOP „Kopyczyńce” zmobilizował III batalion 165 pułku piechoty.