Wieś znalazła się poza kordonem sanitarnym miasta, tzw. okopami Lubomirskiego, na drodze do Warszawy powstały rogatki powązkowskie. W 1790 starosta Melchior Szymanowski podarował część swoich gruntów w rejonie Powązek pod cmentarz katolicki, znany później jako Stare Powązki i był to pierwszy z cmentarzy powązkowskich. W 1792 gotowy już był kościół św. Karola Boromeusza. Od północy wieś graniczyła ze Słodowcem.
W dolinie rzeczki Rudawki, zwanej także na tym odcinku Pisią, według projektu autorstwa bądź Efraima Schregera (jak twierdził prof. Stanisław Lorentz)Stanisław Lorentz, „Efraim Szreger architekt polski XVIII w.”, 1983, bądź Szymona Bogumiła Zuga (według najnowszych badań prof. Marka Kwiatkowskiego)Marek Kwiatkowski, „Powązki Czartoryskich:Zug czy Szreger?”, Zeszyty Wolskie nr9/2007 powstał zespół ogrodowy z letnią rezydencją. Równolegle przy obecnej ulicy Trembeckiego powstała willa doktora Johna, osobistego lekarza wdowy po wuju ks. Adama, Fryderyku Michale. Budynek ten bezspornie zaprojektował Efraim Schroeger a przebudował, prawdopodobnie po 1840 Adam Idźkowski na pałacyk cesarskiArchiwum m.st.