Z działu Andrzeja Wierzbieńskiego pobrano podatek od 4 półłanków, 6 zagrodników po 4 grosze, od kolejnego zagrodnika 6 groszy, a także od jednego komornika oraz 12 groszy od roli karczmarskiej.

Mieszkańcy studiowali na Akademii Krakowskiej. W 1487 odnotowano studenta Stanisława syna Sędziwoja z Wierzbna w diecezji poznańskiej, a w 1522 Serafina syna Mikołaja z Wierzbna.

Okres zaborów Polski Po rozbiorach Polski miejscowość wraz z całe Wielkopolską znalazła się w zaborze pruskim. W okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815–1848) miejscowość należała do wsi większych w ówczesnym pruskim powiecie Międzyrzecz w rejencji poznańskiej. Wierzbno należało do okręgu rokitnickiego tego powiatu i stanowiło osobny majątek, którego właścicielem była wówczas Święcicka. Według spisu urzędowego z 1837 roku wieś liczyła 208 mieszkańców, którzy zamieszkiwali 22 dymy (domostwa). W skład majątku Wierzbno wchodziły wówczas także: folwark Brześć (5 domów, 67 osób), Wierzbno p. dr.