Lord Acton uważał, że monarchia konstytucyjna jest najlepszą formą ustroju, ponieważ uwrażliwia na indywidualne poczucie odpowiedzialności. Państwo nie powinno przeszkadzać ludziom w rozwoju swojego sumienia. Musi ono osiągnąć dojrzałość, która jest harmonią między naszymi myślami i czynami. Osiągnięcie tej dojrzałości nie jest proste. Często musimy wybierać między sumieniem a tradycją, otoczeniem, oczekiwaniami wobec nas. Jednak tylko posłuszeństwo wobec sumienia prowadzi do rozwoju, a jego oszukiwanie zmniejsza jego wrażliwość. Sumienie to płomyk, a im on jest mniejszy tym mniejszy jest kontakt z Bogiem, tym mniej jesteśmy ludźmi.
Rozwój idei wolności Lord Acton, uznając wolność za jedno z najważniejszych pojęć, prześledził jego historię jako dzieje zmagań pomiędzy wolnością, a władzą. Początki wolności cywilnej Acton odnajduje u starożytnych Żydów (podstawy tradycji narodowej, koncepcja Boskiego pochodzenia prawa ograniczającego władzę, a także koncepcja stopniowych zmian ustrojowych). Rozwój wolności osobistej nastąpił w starożytnej Grecji i republikańskim Rzymie. Jednak forma państwa związana była z niewolnictwem i dlatego miała charakter absolutystyczny. Chrześcijaństwo miało wytyczyć odmienne obszary władzy świeckiej i duchownej.