Jeśli ugoda nie zostanie osiągnięta po określonym czasie, papież sam decyduje, który z dwóch kandydatów otrzyma koronę. Decyzję swoją musi oprzeć nie na liczbie popierających go książąt, a na osądzie co do kwalifikacji kandydata.
Dokument papieski poparło wielu książąt. Wsparcie otrzymał też Otton. Nie trwało ono jednak długo. Już w 1203 większość możnych opowiadała się za Filipem. Przyczyną takiego stanu rzeczy był charakter Ottona – człowieka porywczego, który często obrażał nawet swoich najlepszych przyjaciół. W 1207 odwrócił się od niego też papież. Wysłał on dwóch kardynałów, którzy mieli wymusić na Ottonie uznanie Filipa królem. Jednak 21 czerwca 1208 ludzie Ottona zamordowali Filipa. W efekcie podczas spotkania parlamentu we Frankfurcie Otton został jednogłośnie wybrany królem (11 listopada 1208). Rok później 4 października 1209 otrzymał z rąk Innocentego III koronę cesarską.