Brytyjski pisarz i mecenas sztuki (właśc. Stephen Hudson) twierdził, że James Joyce, jego przyjaciel Marcel Proust oraz Pablo Picasso i Igor Strawinski to najwięksi geniusze epoki; z tego powodu w maju 1922 roku wydał na ich cześć przyjęcie, które jednak nie udało się, ponieważ zaproszeni słabo się znaliJan Błoński, Przedmowa [w:] Proust w oczach krytyki światowej. Warszawa 1970, s. 5..
Powrót do Zurychu i śmierć Pewnego dnia Joyce miał silny krwotok z oka. Po pewnym czasie musiał założyć opaskę, a jego wzrok z roku na rok się pogarszał, aż ostatecznie stracił go zupełnie. Od 1917 do 1930 przeszedł 25 operacji okulistycznych. W tym czasie jego córka Lucia zachorowała na schizofrenię. Jedynym napisanym wtedy dziełem był Finnegans Wake. Życie skończył w Zurychu, gdzie – jak mówiono – „zmarł pijany, ślepy i bez grosza”. Zmarł na zapalenie otrzewnej o drugiej rano, 13 stycznia 1941 roku, przed utratą świadomości mówiąc „Czy nikt nie rozumie?”.
Twórczość
thumb|upright|Dublińczycy, 1914