Wydarzenia te musiały mieć miejsce podczas drugiego pobytu Metody na Morawach, w latach 873–885, a księciem, który zwyciężył władcę Wiślan, był Świętopełk I morawskiGerard Labuda, „Chorwacja Biała", w: Słownik Starożytności Słowiańskich. Encyklopedyczny zarys kultury Słowian od czasów najdawniejszych, red. Władysław Kowalenko, Gerard Labuda, Tadeusz Lehr-Spławiński, t. 1 (A-E), cz. 1 (C-E), Wrocław-Warszawa-Kraków 1962, s. 255–256.

Sprzeczności między źródłami Nestor twierdzi, że Biali Chorwaci osiedlili się nad Wisłą. Przy tym Konstantyn mówi o wędrówce na południe, a Nestor o wędrówce na północ, tak więc termin „Biała Chorwacja" u Konstantyna i Nestora mógł oznaczać różne krainyHenryk Paszkiewicz, Początki Rusi, op. cit., s. 67.

Hipotezy lokalizacyjne Historycy najczęściej umiejscawiają Białą Chorwację w północnych Czechach, na Śląsku, w Małopolsce lub na Ukrainie. Istnieje hipoteza, że centrum Białej Chorwacji znajdowało się w rejonie obecnej wsi Stulsko w obwodzie lwowskimJerzy Nalepa, „Łemkowie, Wołosi i Biali Chorwaci: uwagi dotyczące kwestii genezy osadnictwa ruskiego na polskim Podkarpaciu", Acta Archaeologica Carpathica, t. 34 (1997/1998), s. 135–177.