Pośród pierwszych polskich iranistów, którzy pojawili się w tym okresie, należy wymienić także Wojciecha Kazimirskiego-Bibersteina, który pracował w Paryżu i jest znany przede wszystkim z krytycznej edycji i przekładu poezji Manuczehriego, jednak w 1876 ukazało się także jego tłumaczenie Gulistanu Sadiego na polski. Oprócz wspomnianych już wierszy Hafeza ukazały się wówczas także przekłady innych utworów klasycznej poezji perskiej na język polski (fragmenty Szahname, wybrane Rubajjaty Omara Chajjama oraz gazele Rumiego), tłumaczone jednak za pośrednictwem języków trzecich. Także prace z zakresu historii literatury poświęcone literaturze perskiej były oparte na źródłach europejskich. To w okresie rozbiorów dokonano pierwszego przekładu polskiego utworu na język perski - był to Widok gór ze stepów Kozłowa Adama Mickiewicza, przełożony przez Mirzę Dżafara Tupczibasziego, lektora języków wschodnich na Uniwersytecie Petersburskim, przy współpracy Aleksandra Chodźki.