szniadanie (‘śniadanie’), wreszcze (‘wreszcie’), wierś (‘wiersz’), cięsto (‘często’) pozostawianie rzeczowników w przypadkach zależnych bez odmiany, a także mieszanie końcówek różnych rodzajów, np. dwa grosz, dać to pan profesorzu, jechać do Krakowy, nad jeziorą używanie biernika zamiast dopełniacza lub na odwrót, np. nie stracił nadzieję, ja taki interes nie chcę, pragnie dobro ojczyzny, bardzo szanuje Pańskiego honoru niepotrzebne użycie lub błędne opuszczenie przyimka, np. pisze z piórem, żałować na swój czyn, bać się za kogoś, musicie być wspólniczką od tego młodego człowieka, uszli życiem Błędy tego typu wpłynęły na potoczne stereotypy językowe, wykorzystywane później m.in. w utworach satyrycznych, np.: – Jaka jest różnica między deszcz a pies? – Deszcz szczeka z rynnem, a pies szczeka z pyskiem. W żarcie tym znajduje się kilka typów jidyszyzmów: fonetyczne (mieszanie szczeka i ścieka), gramatyczne (nieodmienność wyrazów deszcz i pies;