Symbiotyczne ćmy składają w stolcu jaja, podczas gdy leniwiec wraca do piętra koron drzew.
Występuje sympatrycznie z leniwcem pstrym.
Zagrożenia i ochrona O ile leniwiec trójpalczasty widywany jest rzadko, zdaje się występować pospolicie, osiągając duże zagęszczenie i stanowiąc istotny odsetek biomasy ssaków. Całkowitej liczebności nie poznano. Szacunki zagęszczenia wynoszą od 1,7 leniwca na km² w Gujanie Francuskiej do 221 zwierząt na km² w Manaus w Brazylii. W jednym przypadku w Surinamie na powierzchni 7 ha znaleziono 130 osobników. W Surinamie jest to najpospolitszy nielatający ssak. Ponadto jego zasięg występowania jest szeroki, obejmując obszary chronione. Zagraża mu niszczenie środowiska naturalnego przez człowieka, natomiast rzadko bywa on zjadany. IUCN uznaje go za gatunek najmniejszej troski, nie podając istotnych zagrożeń. Jest tak klasyfikowany od 1996.
Uwagi
Przypisy Pauli, 2018, Pale-throated Three Toad Sloth, s. 131, w Pauli, 2018, s. 130–131, Brown-throated Three-toed Sloth w Pauli, 2018, s.131, Pygmy Three-toed Sloth w Pauli, 2018, s. 131–132, Maned Three-toed Sloth w
Nazwy polskie za:
Bibliografia
Kategoria:Ssaki Ameryki Południowej Kategoria:Leniwcowate Kategoria:Taksony opisane przez Karola Linneusza Kategoria:Fauna Brazylii Kategoria:Fauna Gujany Kategoria:Fauna Gujany Francuskiej Kategoria:Fauna Surinamu Kategoria:Fauna Wenezueli