Wieś pierwszy raz została wzmiankowana w źródłach w roku 1307 kiedy w zapisach sądowych odnotowano świadka Wojciecha z Kawczyna. W 1361 dziedzic wsi Chwalimir nadał nieznanemu odbiorcy połowę łana w Kawczynie. W 1364 Jan z Lutogniewa biskup poznański oznajmił w dokumencie, że Chwalmir dziedzic Kawczyna i Oborzysk zapisał ze wspomnianych wsi czynsz na rzecz altarii św. Elżbiety w katedrze poznańskiej. W 1396 Andrzej Gryżyński oraz jego bracia dziedzice Gryżyny na podstawie wyroku sądowego mieli zabezpieczyć dla córki Wyszaka Kotwicza z Żegrowa 200 grzywien wiana na Lipnie oraz dać jej mieszkanie w Kawczynie, dopóki nie wyjdzie za mąż.
W 1410 jako właściciel Kawczyna odnotowany został Borek Osiecki syn Andrzeja Gryżynskiego z Osiecznej. W 1418 wieś posiadał Andrzej Gryżyński. W 1420 Maciej Borek Osiecki spłacił macochę z Kawczyna i oddał tę wieś stryjowi Przybysławowi Gryżyńskiemu z Brenna, który odtąd był jej posesorem. W 1445 następuje podział majątku pomiędzy spokrewnionymi rodami Gryżyńskich i Jaszkowskich w wyniku których Jan Jaszkowski otrzymał m.in. Kawczyn. W 1448 następuje podział majątku między braćmi Jaszkowskimi (synami Wyszaka Gryżyńskiego), w wyniku któryh Andrzej Jaszkowski otrzymuje połowę Jaszkowa oraz m.in. Kawczyn.