W 1468 Katarzyna dziedziczka Kawczyna, żona Abrahama z Kęblowa, wypełniając wolę swego zmarłego ojca Andrzeja Jaszkowskiego, przeznaczyła na uposażenie altarii w kościele parafialnym w Kiebłowie czynsz roczny w wysokości 9 grzywien od sumy głównej 112 grzywien i zapisała go na dwóch częściach Kawczyna równocześnie prosząc biskupa o wzniesienie ołtarza. W 1473 właścicielami wsi byli Abraham Kiebłowski wraz z żoną Katarzyną. W 1474 Abraham zapisał żonie 500 grzywien posagu i 700 grzywien wiana na kilku wsiach, m.in. na Kawczynie.
W 1497 ksiądz Abraham, Jan oraz Feliks Kiebłowscy synowie Abrahama oraz Katarzyny Jaszkowskiej zapisali czynsz dominikanom w Kościanie na odziedziczonych po matce wsiach: Oborzyska, Kurowo i Kawczyn. Po 1500 Małgorzata Maruszka Kiełbowska córka Abrahama i Katarzyny wniosła jako wiano dobra kiełbowskie w tym Kawczyn mężowi Mikołajowi Potulickiemu.
Archiwalne, historyczne dokumenty odnotowały także zwykłych mieszkańców wsi. W latach 1400–1401 odnotowano spór sądowy pomiędzy Mikołajem Żegadło i Stanisławem Mikoszewskim z Mikoszek oraz Piotrkiem Zeberlichem z Piotrowa koło Czempinia o pieniądze za łąkę i o zastaw wartości 3 grzywien w Piotrowi.