W 1418 Andrzej Gryżyński miał stawić w sądzie sołtysa z Kawczyna aby przysiągł, że nie kazał Katarzynie opuścić wsi ani, że jej nie wyrzucił z jej chyży, czyli chaty. W 1501 szlachcic Abraham Kiebłowski dziedzic Kawczyna przedstawił sądowi ziemskiemu swojego pracownika Marcina Lacha kmiecia z Kawczyna oraz posiadany przez niego dokument z 1361 z zapytaniem, czy powinien on respektować jego treść. Sąd zapoznawszy się z treścią historycznego dokumentu wydał wyrok, że kmieć Marcin Lasz oraz jego następcy są prawomocnymi dziedzicami oraz posiadaczami wspomnianej połowy łana w Kawczynie.

Miejscowość wspomniały historyczne rejestry podatkowe. W 1530 pobrano podatki z 5 łanów. W 1563 pobór miał miejsce z 10 łanów oraz od karczmy dorocznej. W 1580 pobrano podatki z 10 łanów, jednego komornika oraz jednego biednego komornika.

W 1580 wieś położona była w powiecie kościańskim województwa poznańskiego w Rzeczypospolitej Obojga NarodówAdolf Pawiński, Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym, Wielkopolska t. I, Warszawa 1883, s. 79..