Zaimki drugiej osoby („ty”, „wy”) dangsin (당신) – forma nieuprzejma, liczba pojedyncza neo (너) – forma neutralna, liczba pojedyncza dangshindeul (당신들) – forma uprzejma, liczba mnoga neoheuideul (너희들) – forma neutralna, liczba mnoga
Przeważnie jednak nie używa się bezpośrednio zaimków „ty” / „twój”, lecz zastępuje się je słowami odzwierciedlającymi relację między mówcą a słuchaczem lub tytułami społecznymi. Używa się także imion z sufiksem -씨 (-ssi). Przykładowo:
uczeń do nauczyciela: („Czego pan uczy?”, dosł. „Czego nauczyciel uczy?”) młodszy brat do starszej siostry: („Czy ta książka jest twoja?”, dosł. „Czy ta książka jest starszej siostry?”) pracownik do innego pracownika: . („Proszę, zostaw swoje dokumenty tutaj.”, dosł. „Niech Kwang Su zostawi dokumenty Kwang Su tutaj.”)
Części mowy Obecnie w języku koreańskim w wersji południowokoreańskiej wyróżnia się dziewięć części mowy (pumsa; 품사 品詞) przy czym według różnych źródeł liczba ta może się nieznacznie różnić. Oprócz tego istnieją jeszcze inne słowa i morfemy, które nie są klasyfikowane jako części mowy.