Przykładem może być postawa generalnego dyrektora Luwru, księcia Auguste’a de Forbin, a także Edmé-Francois Jomarda, wybitnego uczonego, członka Akademii Nauk i konserwatora Biblioteki Narodowej w Paryżu, wydawcy Description de l’Égypte. Włoski arabista ksiądz Michelangelo Lanci w memoriale opublikowanym w 1825 w Rzymie ostro skrytykował dzieło Champolliona, jako nieoparte na Biblii. Później jednak papież Leon XII poparł dokonania Francuza dziękując mu za wielką przysługę oddaną religiiTamże, s. 189..